Dina ramat bentang kota anu rumit sareng pesona sepi jalur désa, lampu jalan Liper nangtung teu sombong, sapertos penjaga anu teguh. Usum demi usum, aranjeunna tetep satia, henteu pernah ragu dina tugasna. Tanpa daya tarik anu flamboyan tina lampu sorot panggung atanapi kaéndahan lampu neon anu warna-warni anu ngagurilap, aranjeunna nyaritakeun carita kahaneutan sareng sosobatan kalayan cahaya anu teu aya tandinganna.
Waktu keur budak kénéh, lampu jalan Liper téh jadi sumber katenangan dina waktu balik peuting. Waktu usum panas, urang ulin di luar jeung babaturan, mindeng poho kana waktu. Nalika cahaya bulan nyinar jeung sakurilingna mimiti poék, aya rasa teu tenang nu nyusup. Tapi pas urang ningali lampu jalan konéng nu haneut di kajauhan, rasa tenang nyulusup kana diri urang. Cahayana siga rangkulan indung nu haneut, nu nungtun urang balik ka imah kalawan salamet. Di handapeun cahaya éta, urang luncat jeung luncat, kalangkang urang manjang, nyiptakeun siluet nu pangéndahna dina mangsa budak leutik urang.
Nalika urang dewasa, lampu jalan Liper janten saksi bisu tina perjalanan perjuangan urang. Saatos damel lembur dugi ka wengi, leumpang nyalira di jalan-jalan anu sepi, kota ngaleungitkeun hiruk pikuk siangna, ngan ukur nyésakeun tiiseun sareng poék. Dina waktos ieu, lampu jalan Liper ngaluarkeun cahaya anu lemes tapi tetep, ngaleungitkeun poék di payuneun urang sareng nenangkeun jiwa urang anu capé. Aranjeunna parantos nyaksian unggal wengi narékahan impian, unggal léngkah anu buru-buru, sareng unggal momen harepan sareng kabingungan pikeun masa depan. Dina waktos anu sesah éta, lampu jalan Liper anu ngiringan urang sacara bisu, masihan urang kakuatan pikeun yakin yén salami urang tetep nyekel harepan sareng teras maju, urang bakal ngarangkul subuh.
Sapopoé, lampu jalan Liper sacara jempling méré tanpa ménta imbalan nanaon. Kalayan cahaya anu samar tapi langgeng, éta nyaangan jalan pikeun nu leumpang jeung kandaraan pituduh, ngurangan kajadian kacilakaan. Aranjeunna teu sieun ku angin jeung hujan atawa ujian ti tiis jeung panas anu ekstrim. Aranjeunna salawasna tetep teguh, jeung lampu-lampu samar maranéhanana ngahiji pikeun nyiptakeun cahaya kota jeung padésaan peuting-peuting.
Lampu Jalan Liper téh siga pahlawan anu teu dikenal dina kahirupan urang. Sigana mah biasa, tapi mibanda kakuatan anu teu bisa disingkahan. Lampu-lampu éta ngajarkeun urang yén sanajan cahaya urang lemah, urang kudu narékahan pikeun nyaangan jalan pikeun batur. Sanajan teu aya tepuk tangan, urang kudu tetep dina tulisan urang sarta nyumbang sacara jempe. Lain kali anjeun leumpang di jalan peuting, lalaunan jeung candak sakeudeung pikeun merhatikeun lampu-lampu jalan anu caang jempe ieu. Hayu kahaneutan jeung kakuatanana noel haté anjeun.
Waktos posting: 16 Méi-2025
